ย้อนตำนาน ผีช่องแอร์ เรื่องเล่าสุดเฮี้ยน เคยสร้างเป็นหนังผีสุดโด่งดัง


ผีช่องแอร์ ช่วงนี้มีหนังผีที่สร้างจากเรื่องเล่าจากวิทยุ นั่นคือเรื่อง วันหมาหอนที่ค่ายลูกเสือ ทำให้ใครหลายคนคิดถึงหนังผีที่สร้างจากเรื่องเล่าว่ามีเรื่องอะไรบ้าง? วันนี้เราขอพาทุกคนมาย้อนตำนานพบกับเรื่องเล่าผีในตำนานอีกเรื่องหนึ่งที่หลายคนยกให้เป็นหนึ่งในเรื่องเล่าผีที่สยองที่สุดนั่นก็คือ ผีช่องแอร์ 

ผีช่องแอร์ : หนังผีที่สร้างจากเรื่องเล่าที่เกิดขึ้นจริงในรายการเดอะช็อค เรื่องราวของกลุ่มนักดนตรี  เข้าไปพักในโรงแรมแห่งหนึ่งหลังจากนั้น เพื่อนคนหนึ่งเริ่มรู้สึกว่าที่ช่องแอร์มีลักษณะคล้ายเชือกยาวๆติดอยู่จึงพยายามไปดึงเชือกออก และสงสัยว่าทำไมเชือกนั้นจึงยาวเหลือเกิน ในขณะที่เพื่อนคนอื่นไม่ได้สนใจว่าเพื่อนกำลังทำอะไรและได้นั่งเล่นไพ่กันต่อ

ต่อมาเพื่อนคนนั้นได้ขึ้นไปส่องบนช่องแอร์พอลงมาเขาก็ขอตัวเดินออกจากห้องไป เพื่อนคนอื่นก็เริ่มสงสัยว่าข้างบนมีอะไรก็ขึ้นไปส่องบ้างทีละคนๆ แล้วก็พบความสยองเพราะบนนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งใส่ชุดขาวพลิ้วๆนั่งขดอยู่ในช่องแอร์ ด้วยความตกใจเขาก็ได้ออกไปและได้สอบถามแม่บ้านว่าที่นี่เกิดเหตุอะไรขึ้นหรือเปล่า? ป้าแม่บ้านได้เล่าว่า ที่นี่มีโสเภณีถูกฆ่าตัดคอแล้วเอาหัวไปแขวนไว้ที่ช่องแอร์  เรื่องราวความเฮี้ยนของผีช่องแอร์ไม่ได้จบเพียงเท่านี้เพราะสมาชิกในวงดนตรี ทยอยตายไปทีละคน คนแรกฆ่าตัวตายด้วยการเอาปืนกรอกปากตาย คนที่2 กินยาตาย  คนที่3 รถคว่ำตาย และอีกคนกระโดดน้ำตาย เหลือเพียงคนที่มาเล่าเรื่องกับน้องชายที่ยังไม่เกิดเหตุร้ายใดๆ

กลุ่มนักดนตรีวัยรุ่น ประกอบไปด้วย พิมพ์นักร้องนำ และเพื่อนร่วมวงดนตรีอีก 5 คน ได้เดินทางมาเล่นดนตรีและเข้าพักในโรงแรมแห่งนี้ ภายในห้องพักที่เหลืออยู่เพียงห้องเดียวเท่านั้น คือห้อง 409 ซึ่งเป็นห้องที่ “แสงดาว” หญิงขายบริการเบอร์หนึ่งของโรงแรมถูกฆาตกรรมอย่างโหดเหี้ยมสยดสยอง โดยการตัดคอและนำเอาหัวของแสงดาวมาทิ้งไว้ที่ช่องแอร์

หลังจากเกิดเรื่องราวต่างๆ ขึ้นกับสมาชิกในวง โดยเริ่มจาก บอยที่ถูกรถชนกระเด็นพุ่งทะลุผ่านกระจกตกลงตายอย่างสยดสยอง และกบ ที่เกิดความกลัวจนถึงสุดขีด หยิบปืนขึ้นยิงมั่วจนไม่สามารถขัดขืนแรงสะกดของแสงดาวที่หันปลายปืนเข้าหาตัวจนปืนลั่นกรอกปากตายคาที่ เหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับสมาชิกทุกคน ก็มีแค่ พิมพ์และหนุ่ย เท่านั้นที่มีชีวิตที่เหลือรอด

พิมพ์นั่งเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับเธอและเพื่อนกลุ่มนักดนตรีให้กับตำรวจฟัง หลังจากที่เธอต้องเสียเพื่อนแต่ละคนไปจนเหลือแค่เธอกับหนุ่ย หนุ่ยต้องเข้าไปนอนในโลงศพทุกคืนเพื่อจะรักษาชีวิตไว้ได้ พิมพ์เล่าต่อว่า ปัจจุบันแสงดาวไม่มาปรากฏตัวให้เธอเห็นเลย อาจเป็นเพราะว่าเธอเป็นผู้หญิงเหมือนกันก็ได้ แล้วคำถามที่ว่า ใครฆ่าแสงดาว เธอก็ให้คำตอบว่า อาจเป็นผู้ชายคนใดคนหนึ่งที่ตายไปนานแล้วอย่างไม่มีคนดูแลและทุกข์ทรมานที่สุดก็เป็นได้ ตำรวจได้นำตัวพิมพ์ไปถ่ายรูปเก็บประวัติแต่เมื่อล้างรูปออกมาผู้หญิงที่อยู่ในรูปนั้นกลับกลายเป็นแสงดาว

ที่ผมมาเขียนรีวิวเรื่องนี้ ไม่ใช่อะไรหรอก พอดีพึ่งดูกับเพื่อนเมื่อวานเลยมาเขียนความรู้สึกหลังจากที่ได้ดูว่าเป็นอย่างไร… เฮ้อออออออออออ(มาถึงก็ถอนหายใจเลย555)
ที่ผมสนใจหนังเรื่องนี้ เพราะผมเคยได้ฟังเรื่องผีในช่องแอร์บนคลื่นรายการ The Shock จำได้ว่าตอนได้ฟังรู้สึกสะเทือนใจและขนลุกมากๆ จนนอนเกือบไม่หลับ พอรู้ว่าหนังเรื่องนี้หยิบเหตุการณ์นั้นมาสร้างเป็นหนังเรื่องนี้ ผมก็สนใจมากๆ ว่าหนังจะออกมาน่ากลัวขนาดไหน แต่ผลปรากฎว่า…..
กลุ่มนักดนตรีวัยรุ่นกลุ่มหนึ่ง ประกอบไปด้วย พิม (ลินินา พุทธิธาร) นักร้องนำสาวเปรี้ยว, หนุ่ย (บรรเจิด สันธนะพานิช) มือกีตาร์, กบ (ธนาเดช มีประเสริฐ) มือเบส, อ้วน (ภาณุ ภานุวัฒน์วนิชย์) มือกลอง, ใหญ่ (ทนงศักดิ์ สงวนศักดิ์มั่น) มือกีตาร์ และ บอย (เกรียงศักดิ์ แกล้วเกล้า) มือคียบอร์ด ได้เดินทางมาเล่นดนตรีในจังหวัดหนึ่ง และได้เข้าพักยังโรงแรม ที่ห้องพักที่เหลืออยู่เพียงห้องเดียวเท่านั้น คือห้อง 409 ดูหนังออนไลน์
เมื่อทุกคนได้เข้าไปพักในห้องพัก บอยได้สังเกตว่า มีปลายผ้าสีขาวโผล่มาจากช่องแอร์ จึงลุกขึ้นไปดึงผ้าผืนนั้นลงมา ทันใดนั้นก็ต้องชะงักจนหน้าซีด แล้วผลุนผลันออกจากห้องไปทันที ก่อนที่เพื่อนๆ จะปืนขึ้นไปพิสูจน์ทีละคน ภาพที่ทุกคนเห็นตรงกัน ภายในช่องแอร์ก็คือ มีผู้หญิงผมยาว ท่าทางน่ากลัว นั่งคุดคู้จ้องมองลงมา ด้วยแววตาของความโกรธแค้น
ต่อมา กลุ่มนักดนตรีก็ได้เดินทางมาพบกับพระรูปหนึ่ง และได้เล่าให้ฟังว่า เมื่อ 3 เดือนที่แล้ว แสงดาว (ปิยธิดา วรมุสิก) ซึ่งเป็นหญิงขายบริการภายในโรงแรมทิวลิป ถูกฆาตกรรมในห้อง 409 โดยฆาตกรได้ใช้มีดหั่นคอขาดจากตัว แล้วนำศพไปไว้ใต้เตียง ส่วนหัวนำไปซ่อนไว้บนช่องแอร์ กว่าจะพบศพก็หลายวัน จนต้องให้สัปเหร่อที่วัดเป็นคนไปเอาหัวลงมา
กลุ่มนักดนตรีเหล่านี้จะทำอย่างไร กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ที่ทำให้ต้องสูญเสียเพื่อนไปทีละคน จนแทบไม่เหลือใคร แล้วพวกเขาจะเอาตัวรอดกันได้หรือไม่? ความน่าสะพรึงกลัว ความแค้น แรงอาฆาต ใครเล่าจะลืมมันได้

อย่างที่บอก ว่าตอนที่ผมได้ฟังเรื่องนี้ใน The Shock ผมกลัวมากๆ พอมาเป็นหนังก็ต้องคาดหวังเป็นธรรมดา และแน่นอน ผมผิดหวังอย่างแรง
เอาจริงๆ หนังไม่ได้ห่วยแตกจนดูไม่ได้นะ มันก็มีฉากผีหลอกและก็ตุ้งแช่ให้ดูอยู่บ้าง เพียงแต่ลีลาการเล่าเรื่องและการนำเสนอจะง่อยนิดนึง555 ที่ผมเสียดายอย่างแรงคือหนังมีพล็อตที่มันน่าสนใจมาก ถ้าทำมาดีเนี่ยหนังอาจจะกลายเป็นหนังผีขึ้นหิ้งร่วมกับชัตเตอร์ได้เลยนะ แต่ผมว่าปัญหาของหนังมันมีอยู่เยอะไปหมด อย่างแรกเลยคือบทหนังที่อ่อนปัวะเปียะจนน่าตกใจ เราได้รู้ back story ของตัวละรน้อยมากๆ อย่างตัวแสงดาวเองเราก็ไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับเธอมาก และเหตุผลที่เธอตามจองล้างจองผลาญเหล่าตัวละครนั้นก็ช่างเบาหวิวเสียจนน่าใจหาย(และก็ยังไม่เข้าใจว่าจะใส่เสียงแสงดาวพูดความในใจมาไว้ตอนจบทำเพื่อ?) ส่วนตัวละครอื่นๆ นี่ก็ชะตาไม่ต่างกัน แต่ละครคือมิติแบนมากๆ จนเราแทบจะไม่ได้เอาใจช่วยตัวละครเลยแม้แต่น้อย(จนบางวาระก็แอบรำคาณจนอยากให้ตายๆ ไปเลยก็มี)
จุดอ่อนต่อมาคือการเล่าเรื่องผมว่าจุดนี้หนังทำได้พังมากๆ เพราะผมดูเกือบไม่รู้เรื่อง(ต้องดูสองรอบถึงจะประติดประต่อเรื่องราวได้) คือผมไม่เข้าใจว่าจะเล่าสลับไปมาทำไม ทำไมไม่เล่าแบบ 1 2 3 ไปเลย เพราะ story หนังมันไม่ได้ซับซ้อนขนาดที่ต้องเล่าเรื่องสลับไปมาให้คนดูสงสัยตาม ผลกลับกลายเป็นว่าไอ้จุดนี้มันทำให้หนังพัง มันวุ่นวายไปหมด คือถ้าเล่าแบบธรรมดาผมว่าน่าจะดีกว่านี้นะ

จุดอ่อนต่อมาเลยคือฉากผีหลอกครับ เอาจริงๆ ตอนดูตัวอย่างนี่ผมแอบคิดนะว่าถ้ามันน่ากลัวแบบในตัวอย่างนี่ผมคงได้ปิดตาดูแน่ๆ แต่พอดูหนังจริงไม่ใช่แบบนั้นเลยครับ เพราะฉากผีหลอกต่างๆ มันช่างคล้าย The Grudge เสียเหลือเกิน
     ผมชอบฉากเปิดเรื่องนะ ฉากนั้นสยองใช้ได้เลย แต่หลังจากนั้นเหมือนหนังหมดมุขครับ เอาอีผีคายาโกะมาเป็น inspiration ให้กับตัวผีแสงดาวจนกลายเป็นว่าเหมือนมานั่งดู The Grudge เวอร์ชั่นไทยซะงั้น(แถมพล็อตมันดันมาคล้ายกันอีกนะ) ยิ่งไปกว่านั้นครับ ฉากผีหลอกต่างๆ มันคล้าย The Grudge มาก! อย่างฉากที่คลานออกมาจากช่องแอร์นี่ก็คล้ายฉากที่คาเรนเข้าไปในบ้านคายาโกะมาก และฉากในโรงพยาบาลก็คล้ายฉากไคล์แมกซ์ของ The Grudge เสียเหลือเกิน แถมอีกอย่าง มีผีเด็กเหมือนกันด้วย! เอ้า… เอาเข้าไป(ตอนดูนี่แทบจะเอามือกุมขมับ) คือถ้ามองภาพรวมฉากผีหลอกต่างๆ มันโอเคนะครับ คนขวัญอ่อนอาจจะผวาได้ แต่ผมมันตายด้านเพราะดูหนังผีมาบ่อยจนไม่รู้สึกอะไรกับฉากผีหลอกเลย และเมื่อหนังทำฉากผีหลอกไม่สำเร็จ มันจะเหลืออะไรล่ะ
ในส่วนของนักแสดงนั้น ขอชื่นชมคุณป๊อก(ปิยธิดา วรมุสิก)ครับ ที่สามารถทำให้ตัวละครแสงดาวเป็นตัวละครที่น่ากลัวได้(ผิดที่ผมเองที่ดันไปจำภาพคายาโกะจนไม่รู้สึกกลัว555) แถมฉากสารภาพความในใจนั้นก็สามารถทำให้เราสงสารตัวละครแสงดาวได้บ้าง(แอบเสียดายบทน่าจะเขียนให้ดีกว่านี้) และก็นีน่า(ลินินา พุทธิธาร) ที่เล่นเป็นพิมก็สามารถแสดงอารมณ์ผวาออกมาได้ดี ส่วนคนอื่นๆ นั้นฝีมือยังธรรมดาครับ แต่ก็ไม่ได้ทำร้ายหนังจนเกินไป

หนังกำกับโดย คุณทิวา เมยไธสง นี่เป็นผลงานการกำกับของแกเรื่องต้นๆ ครับ ซึ่ง ผลงาน ของแก นั้นที่ผมชอบ บ้างก็มีวงจร ปิด และก็เชือดก่อนชิม เรื่องนี้ผมอาจจะ ชอบ น้อย ที่สุด ครับ เพราะหนังมัน ธรรมดา มาก ไม่มีจุดไหนที่ น่าจดจำ และ น่าชื่นชม เลยนอกจากฝีมือของนักแสดงนำที่ช่วยหนังไว้ได้มากพอสมควร

สรุปแล้ว ผีช่องแอร์ ก็เป็นหนังสร้าง จากเหตุการณ์ จริงที่หยิบมาแล้วทำได้ ไม่คุ้มเอา เสีย บทหนังยัง มีปัญหา อยู่มากและหนังยังไม่น่ากลัวพอ(ทั้งๆ ที่เรื่องเล่ามันน่ากลัวมากๆ) แต่ อย่า งน้อย ก็มีจุดดีที่การแสดงของ คุณป๊อก และนีน่า แต่ส่วนอื่นนั้น หนังยังทำได้ไม่ดีพอสมควร แต่ก็อย่าพึ่ง เชื่อ ที่ผมเขียนมา ทั้งหมด นะครับ บางทีคุณอาจจะชอบหนังเรื่องนี้ก็ได้ถ้าหากไม่คาดหวังมากเหมือนผม แต่สำหรับผมนอกจากจะผิดหวังแล้วยัง เสียดาย อีกครับที่หนังน่าจะทำได้ดีกว่านี้ ใครที่อยากดูสามารถพิมพ์ชื่อหนังได้ที่ YouTube

+ There are no comments

Add yours